كَرِهَ الْمُشْـرِكُونَ) : «او است كه پيامبر خود را با هدايت ها و آيين استوارى فرستاده است تا دين حق را بر تمام دين ها پيروز گرداند; هرچند گروه مشرك آن را دوست نداشته باشند».[١]

در آيه ديگر، همين مطلب به تعبير ديگر و اين كه «نور خدا خاموش شدنى نيست»، وارد شده است ومى فرمايد: (يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الكافِرُونَ) :«مى خواهند نور خدا را با دهان هاى خود خاموش كنند. خداوند نور خود را به پايان مى رساند هرچند كافران دوست نداشته باشند».[٢]

د. پيروزى پيامبران

پيامبران در طول تاريخ براى اشاعه مكتب خود، مجاهدت ها وكوشش ها كرده اند; ولى هرگز نتوانسته اند مكتب خود را جهان گير سازند. و در هر عصرى گروه هاى بى شمارى به مخالفت با پيامبران برخاسته وسد راه آنان بودند.

ولى قرآن مبارزه هاى اهل باطل را با مكتب حق يك مبارزه موقت تلقى مى كند و معتقد است كه سنگرهاى باطل سرانجام فرو ريخته و برنامه پيامبران در جهان گسترش پيدا خواهد كرد.

قرآن اين حقيقت را طى آياتى بيان مى كند:

(إِنّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الّذينَ آمَنُوا فِى الحَياةِ الدُّنْيا ويَوْمَ يَقُومُ الأَشْهادُ) :«ما پيامبران و فرستادگان خود و افراد با ايمان را در دنيا و روز قيام گواهان، كمك مى كنيم». [٣]

[١] توبه/٣٣و سوره صف/٩.
[٢] صف/٨.
[٣] غافر/٥١.