منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٤
٧. «آنان (اصحاب كهف) جوانمردانى بودند كه به خدا ايمان آورده بودند، ما نيز بر هدايت و راه يابى آنان افزوديم».
«ما بر قلوب آنان قوت و قدرت بخشيديم آن گاه كه برخاستند و گفتند پروردگار ما، پروردگار آسمان ها و زمين ها است جز او كسى را خداى خود قرار نمى دهيم، زيرا در اين صورت به سوى باطل گرويده ايم».
٨.«چرا در زمين سير نكردند تا براى آنان قلب هايى باشد كه با آن تعقل كنند .كافران را چشم هايى كه در سر است كور نيست، بلكه قلب هايى كه در سينه دارند كور است».
٩. «آنان را كه در راه خدا مجاهدت مى كنند به راه هاى خود هدايت مى كنيم خداوند با نيكوكاران است».
١٠.«ما نشانه هاى خود را در جهان طبيعت و ارواح و نفوس آنان نشان مى دهيم».
١١. «آنان كه هدايت يافته اند (و راهى به حقيقت پيدا كرده اند) بر هدايتشان مى افزاييم(و اگر بنده اى در راه هدايت به سوى خداى خود گامى بردارد، خدا گام هايى به سوى او بر مى دارد)».
١٢.«در اين حادثه براى آن گروه كه قلب (عقل) دارند و با حضور قلب گوش فرا مى دهند ياد آورى است».
تفسير موضوعى آيات
واژه قلب در قرآن با تمام صيغه ها و مشتقات خود ١٣٢ بار، و «فؤاد» كه به گونه اى مى توان آن را با قلب هم خانواده دانست، با شكل هاى گوناگون خود، شانزده بار آمده است.
قلب هرچند يك واژه عربى است; امّا از آن جا كه بر اثر مرور زمان در زبان فارسى جاى كلمه اصلى را گرفته است، چون ديگر كلمات فارسى به كار