شكى نيست كه، انسان با ميل جنسى پا به عرصه جهان مى گذارد;ولى اين گرايش هاى نهفته، در سال هايى بيدار شده و رشد مى كند. ودر گرماگرم جوانى جسمى، از كوبنده ترين احساسات جوان به شمار مى آيد، كه اگر در اين فاصله از عمر، جوان به طور صحيح رهبرى نشود، فاجعه بلكه فاجعه هايى به بار مى آورد.

امروزه «كمونيسم جنسى» در تمام نشست هاى علمى و تربيتى، هرچند با آهنگ بهداشتى همراه باشد، ناپسند است، و طرف دارى ندارد; زيرا در اين روش رابطه پدر و فرزند ، از بين مى رود; در صورتى كه هر پدرى مى خواهد فرزند خود را بشناسد وآن را مايه سرفرازى و پايانه دودمان خود مى داند; بنابر اين هيچ پدر به ادامه چنين روندى موافق نيست.

بنابراين، انديشه لغو پيمان زن و شوهرى و از هم پاشيدن آن، پندارى بيش نيست; حتى در آن جايى كه مى خواستند اين انگيزه را پياده كنند، با واكنش سخت توده ها مواجه گرديد و سرانجام ناچار شدند كه به ازدواج قانونى بسنده كنند.

«لنين» و همفكران او تصور مى كردند كه تعين ها و اختصاص ها مايه نزاع و كشمكش است; از اين جهت بايد با آن ها مبارزه كرد و از ميان برداشت. در نظر آنان، مالكيت فردى، پول، نام، و همسر معين، مايه تشخص است كه به نزاع و جدال دامن مى زند; از اين رو بايد جامعه را از اين پاى بست هاى نزاع آفرين پاك كرد[١]!!

[١] در مانيفست (بيانيه حزب كمونيست) در ص ٦٣ سخنى دارد كه قابل مطالعه مى باشد.