«من كفَّل يَتيماً من المسلمينَ فأدخلَه إلى طعامِه وشرابِه أدخله اللّه الجنّةَ البتة»:«هركس كودك يتيمى را به خانه خود ببرد و در خوردنى ها و نوشيدنى ها او را شريك خود سازد خداوند او را به بهشت مى برد».[١]

و گويا شاعر خوش سخن ايرانى از گفتار پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) الهام گرفته و مى گويد:

پدر مرده را سايه بر سر فكن *** غبارش بيفشان و خارش فكن

اگر سايه او برفت از سرش *** تو در سايه خويشتن پرورش

٣. يتيم دارى

قرآن در دو جا نيكى به «يتيم» را تذكر مى دهد:

(... وَبِالوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ بِذِى القُرْبى وَ اليَتامى وَ الْمَساكِينِ ...) :«به پدران ، مادران، بستگان، يتيمان و بيچارگان نيكى كنيد».[٢]

همين پيام نيز در سوره بقره آيه ٨٣ گوشزد شده است; البته نيكى به يتيم مى تواند به صورت هاى مختلفى انجام گيرد; ولى هيچ نيكى بالاتر از تربيت وآموزش او نيست.

امير مؤمنان (عليه السلام) به يكى از دوستان خود دستور مى دهد:

«أدّبِ اليتيمَ بما تؤدَّبُ منه ولدَك; يتيم را آن چنان تربيت كن كه فرزند خويش را تربيت مى كنى».[٣]

[١] مستدرك الوسائل، ج١، ص ١٤٨.
[٢] نساء / ٣٦.
[٣] وسائل، ج٥، ص ١٢٥.