امروز در اروپا و امريكا كانون هاى گرم خانوادگى رو به نابودى گذارده و زندگى به صورت زندگى ماشينى درآمده و فرزندان پس از بلوغ قانونى، مطابق تقاضاى محيط، حساب خود را از پدر و مادر جدا كرده و به بهانه اين كه فرزندان، افراد خود ساخته شوند و به سختى هاى زندگى عادت دهند، آنان را از كانون زندگى مى رانند; ولى نارسايى اين منطق، بسيار روشن است; زيرا بالابردن رشد فكرى و آماده ساختن آنان براى تحمل سختى ها، متوقف بر طرد آنان از كانون گرم زندگى نيست كه، رشته عواطف از هم گسسته شود و محيط گرم خانوادگى از بين برود.

امروزه به خاطر خاموش گشتن شعله هاى عواطف، پايه خويشاوندى در اروپا از فرزندان تجاوز نمى كند. وساير بستگان از عمو و خاله و... تا حدّى در رديف بيگانگان قرار گرفته اند.

برخى از مادران هوس باز، پدران عياش، عملاً اساس عواطف را متزلزل ساخته و با فرستادن فرزندان به شيرخوارگاه، خود را از قيد پرورش اولاد راحت كرده اند; در نتيجه محيط گرم و پر نشاط خانوادگى را به يك محيط سرد دور از محبت مبدل نموده اند.

دانشمندان مى گويند: شيرخوارگاه اگر چه مى تواند تربيت جسمانى فرزندان را به عهده بگيرد; ولى ريشه عواطف را كه از دامن پر مهر و آغوش هاى گرم پدران و مادران سرچشمه مى گيرد، مى سوزاند و ميوه چنين محيطى