منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٥
بى گناهان و بى اعتنايى به حس انتقام جويى و تشفى قلب صاحبان خون است و اين هر دو خطرناك است; زيرا اولى موجب هرج و مرج و نا امنى فراوان در اجتماع است ودومى، نه تنها با نظام عادلانه سازگار نيست; بلكه با هيچ نظام مردمى و پيش رفته جهان، سازش ندارد.
پس اين منطق كه خون را نبايد با خون شست، همه جا درست نيست. و گاهى هم بايد جانى و ستم گر را براى عبرت ديگران، مكافات داد و اورا سرجايش نشاند وسر خصم را به سنگ كوفت، وجلو ياغى گرى او را گرفت. امام على (عليه السلام) مى فرمايد:«رُدّوا الحجر من حيث جاء فانّ الشر لا يدفعه إلاّالشر».[١]
امام سجاد(عليه السلام) درباره قصاص گفتارى دارد يا تفسير آيه قصاص هست كه اگر دقت شود، فوايد چشم گير قصاص روشن مى گردد.
امام سجاد (عليه السلام) پس از قرائت آيه (وَ لَكُمْ فِى القِصاصِ حَياةٌ يا أُولى الأَلباب...) : اى صاحبان خرد براى شما در قصاص حيات و زندگى است فرمود:«ولكم، أُمة محمّد في القصاص حياة لانّ من همَّ بالقتل فعرف انّه يُقتصّ منه فكفَّ لذلك عن القتل، كان ذلك حياةَ الذي همَّ بقتله وحياةً لهذا الجاني الذي أراد أن يقتل و حياة لغيرهما من الناس، إذا علموا انّ القصاص واجب لا يجترون على القتل، مخافة القصاص».[٢]
«اى امت پيامبر ! بدانيد كه قصاص براى شما و جامعه اسلامى موجب حيات و زندگى است».
[١] نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره ٣١٤.
[٢] وسائل، ج١٩، كتاب قصاص ، باب ١٩، حديث ٦، ص ٣٨.