منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٦

١١.«پروردگارا! به من عنايت بفرما كه شكر نعمت هايى را كه بر من و والدينم ارزانى داشته اى، به جا آورم».

«هر كس سپاس گزار باشد نتيجه آن عايد خود او مى گردد».

١٢.«ياد خدا بالاتر و برتر است».

١٣.«آيا در آفرينش خود فكر نمى كنند».

١٤. «فرزندان داوود سپاسگزار خدا باشيد، بندگان سپاسگزار من بسيار كم است».

١٥.«تا پاداش آنان را بپردازد و از كرم خود بر آنان بيفزايد; او است آمرزنده و قدردان».

١٦.«از سپاسگزاران باش».

١٧.«نعمت هاى خدا را متذكر شويد آنگاه كه بر روى آنها قرار گرفتيد، بگوييد منزه است خدايى كه آنها را براى ما مسخر گردانيد و ما بر آن قادرنبوديم».

١٨.«خدا شكر پذير و بردبار است».

١٩.«آيا مسلمان مطيع را با مجرم يكسان قرار مى دهيم، چگونه داورى مى كنيد».

تفسير موضوعى آيات

شكر و سپاس از مفاهيم اخلاقى و اجتماعى است كه تمام ملل با آن آشنايى دارند و به يك معنى، ريشه فطرى و وجدانى دارد و هر فرد با وجدانى خود را در برابر نيكى افراد، خاضع و خوشحال و موظف به اداى سپاس مى بيند.

دانشمندان امروز به مسئله «سپاس» و «تقدير» از ديده «مديريت» و رهبرى مى نگرند و از شرايط لازم مديريت را اين مى دانند كه، مدير در تقدير