٤. قرآن يكى از نشانه هاى افراد با ايمان را، پاك دامنى و پاك زادگى از هر نوع آلودگى مى داند، آنجا كه مى فرمايد (وَ الّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ): «آنان «فرج» خود را از حرام حفظ مى كنند».[١]

و نيز يكى از نشانه هاى بندگان خدا را دورى از هرزگى و خودفروشى مى شناسد: (وَ لا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْق اثاماً) :«از زنا دورى مى جويند و هركس انجام دهد گنهكار به شمار مى رود».[٢]

براى اين كه از چارچوب پند و اندرز گفتن بيرون رود و الگويى هم داشته باشد حضرت مريم را در اين باب معرفى مى كند كه خود را از آلودگى ها و پليدى ها به دور نگه داشت: (و مَرْيمَ ابنتَ عِمْرانَ الّتى أحصنتْ فرجها ...) : «مريم دختر عمران كه فرج خود را از حرام حفظ كرد».[٣]

در قرآن افراد با ايمان با جمله:(وَ الحافِظينَ فُروجَهُمْ والحافِظاتِ...)[٤]; معرفى شده اند.

با اين تأكيدها، وضع عفت عمومى را در كشورهاى به اصطلاح اسلامى مورد بررسى قرار دهيد؟!

[١] مؤمنون /٥.
[٢] فرقان / ٦٨.
[٣] تحريم / ١٢.
[٤] احزاب/٣٥. «مردان و زنان فرج خود را از كارهاى زشت حفظ مى كنند».