راستى اين بيمارى واگيريست كه امروز دامنگير نسل كنونى شده است، هرگز از خاطرم نمى رود، كه در يكى از روزنامه هاى تهران موضوع «تعدد زوجات» كه از پيچيده ترين مسايل اجتماعى و در عين حال فقهى ومذهبى است مطرح شده بود و طراح موضوع از تمام طبقات رأى و نظر خواسته بود ولى در اين مسأله به جاى اين كه دانشمندان، استادان حقوق، جامعه شناسان رأى دهند عطاران وقصابان تيغ زن به جواب دادن برخاسته، ومسأله را از دريچه نظر خود تحليل مى كردند.

لقمان در يكى از سخنان خود به فرزندش يادآور مى شود كه در زندگى از تملق و چاپلوسى و يا تكبر و ابراز برترى دورى بجويد و در گفتار و كردار خود ميانه رو باشد چنان كه مى فرمايد:

١. (وَلا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنّاسِ) : «با تكبر روى از مردم بر مگردان».

٢. (وَلا تَمْشِ فِى الأَرْضِ مَرَحاً) :«با غرور و بى خبرى راه مرو».

چرا، زيرا خداوند متكبران خودپسند را دوست نمى دارد چنان كه مى فرمايد: (إِنَّ اللّهَ لا يُحِبُّ كُلّ مُخْتال فَخُور)زيرا كبر و خودپسندى آفت فضايل انسانى و سجاياى اخلاقى است.

٣. (وَاقْصُدْ فى مَشْيِكَ) : «در راه رفتن ميانه رو باش».

٤. (وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ...)[١] :«از صداى خود بكاه».

چرا زيرا خروج از اقتصاد و ميانه روى نشانه شتابزدگى و عدم توازن روحى است، گذشته بر اين صداى نامطبوع، موجب نارضايتى مردم مى باشد.

[١] لقمان/١٨ـ١٩.