مَسْؤُلاً*وَلا تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الأَرْضَوَلَنْ تَبْلُغَالْجِبالَ طُولاً* كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَرَبِّكَ مَكْرُوهاً* ذلِكَ مِمّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلا تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً).

«هرگز معبود ديگرى با خدا قرار نده كه نكوهيده و بى يار و ياور خواهى نشست، و پروردگارت فرمان داده است كه جز او را نپرستيد.

و به پدر و مادر نيكى كنيد هرگاه يكى از اين دو و يا هر دوى آنها نزد تو به سن پيرى مى رسند كمترين اهانت به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن،و گفتار لطيف و سنجيده و بزرگوارانه به آنها بگو.

و بال هاى تواضع خويش را از محبت و لطف در برابر آنان فرود آر، و بگو پروردگارا همان گونه كه آنها مرا در كوچكى تربيت كرده اند مشمول رحمتشان قرار ده.

پروردگار شما از درون دلهايتان آگاه تر است، و اگر لغزش در اين زمينه داشتيد هرگاه صالح باشيد وجبران كنيد اوبازگشت كنندگان را مى بخشد.

وحق نزديكان را بپرداز و همچنين حق مستمند ووامانده در راه را. وهرگز اسراف و تبذير مكن.

چرا كه تبذير كنندگان برادران شياطين اند وشيطان در برابر پروردگارش بسيار ناسپاس بود.

هرگاه از آنان (مستمندان) روى برتابى و انتظار رحمت پروردگارت را داشته باش(تا گشايش در كارت پديد آيد وبه آنها كمك كنى) با گفتار نرم و آميخته با لطف با آنها سخن بگو.

هرگز دستت را بر گردنت زنجير مكن، (و ترك نفاق و بخشش منما)و بيش از حد(نيز) دست خود را مگشاى، تا مورد سرزنش قرار گيرى و از كار فرو مانى.

به يقين، پروردگارت روزى را براى هر كس بخواهد گشاده يا تنگ مى دارد، او نسبت به بندگانش آگاه و بيناست.