منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧١

پيمانه و وزن را با عدالت ادا نماييد».[١]

قرآن در دستور العمل هاى كلى خود راجع به اقامه عدل در داد و ستد، كلمه قسط را به كار مى برد:

(وَ أَقِيمُوا الوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ) : «حق وزن را به عدالت ادا كنيد و كم مفروشيد».[٢]

واژه«قسط» به تنهايى در آيات ديگر نيز در عدل اقتصادى به كار رفته است[٣] كه از نقل آن ها خوددارى مى شود.

در پايان مى توان نتيجه گرفت كه قسط در قرآن همان «عدالت اقتصادى» است خواه با لفظ عدالت همراه باشد يا نه.

همچنين نهج البلاغه نيز، لفظ «قسط» در معنى حق و سهم را در كنار عدالت به كار برده است; آن هم گاهى همراه با لفظ «عدالت» و گاهى مجرد از آن مانند:

«وقام بالقسط في خلقه و عدل عليهم في حكمه; او درباره مخلوقهاى خود به قسط قيام كرد و در داورى عدل را پايه آن قرار داد».[٤]

اگر مقصود از «في خلقه» در سخن امام، انسان ها باشند، مقصود از قسط در خلق، همان امر به عدالت اقتصادى در جامعه خواهد بود.

امام گاهى تنها واژه قسط را به كار مى برد و از آن سهم و نصيب عادلانه