٢. راغب در مفردات مى نويسد:«العبودية: إظهار التذلل والعبادة أبلغ منها لانّها غاية التذلل و لا يستحقّ الاّ من له غاية الافضال وهو اللّه تعالى و لهذا قال:( ألاّ تعبدوا إِلاّ إِيّاه) ».

٣. در قاموس نيز مى نويسد: «العبادة: الطاعة».

هرچند فرهنگ نويسان، عبادت را به معنى خضوع، تذلل، اطاعت و يا نهايت اظهار ذلت گرفته اند; ولى همه اين تعريف ها تعريف به اعمّ است و تعريف به مساوى نيست; زيرا مى دانيم كه اطاعت، خضوع واظهار تذلل در همه حال، عبادت و پرستش نيست. اگر هم لفظ عبادت (پرستش) را در اين موارد به كار مى برند يك نوع توسعه در معنى است و هرگز در اين موارد عبادت به معنى پرستش صدق نمى كند; زيرا هيچ گاه خضوع، حتى نهايت تذلل فرزند