نگارنده براى اولين بار بود اين لفظ را مى شنيد، قدرى از او توضيح خواست، وى گفت:در غرب بر اثر كم فروغ شدن شعله هاى عواطف، فرزندان پس از بلوغ قانونى، محيط خانواده را ترك كرده و به فكر زندگى جدا از پدر و مادر مى باشند. يك چنين برنامه اى، آن چنان محيط خانواده ها را سرد و منجمد كرده است كه چه بسا سالى مى گذرد كه پدران و مادران روى فرزندان خود را نمى بينند.و هرچه از دوران جدايى آنان بگذرد، بر بى علاقه گى آنان نسبت به والدين افزوده مى شود. به ويژه هنگامى كه پدر و مادر، پا به پيرى مى نهند، آن چنان بيچاره مى شوند كه دولت ناچار مى شود اين گروه را در نقطه و يا نقاطى به نام خانه پيران جاى دهد و افرادى را براى سرپرستى آنها بگمارد.

براى اين گروه، زندگى آن چنان تلخ است كه هر روز براى مرگ خود روزشمارى مى كنند. و خانه اى كه براى زندگى اين گروه ها در نظر گرفته مى شود، «خانه سال مندان» نام دارد.

علل مهم كم فروغ شدن عواطف، دوچيز است:

١. ضعف مبانى وباورهاى دينى، كه خود عامل مهمى در احياى عواطف و تكريم پدران و مادران است، عاملى كه ضامن اجراى آن، پاداش ها وكيفرهاى جاودان اخروى است.

٢. راندن فرزندان از محيط گرم خانواده و سپردن شان به شيرخوارگاه ها