منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨٩

٩. «همه بخش هاى جهان خدا را از هر نقصى پاك مى داند; ولى شما از تسبيح آنها آگاه نيستيد».

١٠.«او كسى است كه بشر را از آب آفريد، آن گاه در آفرينش او پيوندهاى نسبى و سببى به وجود آورد».

١١.«هر ملتى مى كوشيدتا پيامبر خود را بگيرند و در راه باطل خود با او جدال ورزند تا حق را پايمال سازند; ولى ما آنان را گرفتيم و چگونه بود كيفرهاى ما».

١٢.«هر امتى به سوى كتاب خود خوانده مى شود».

١٣.«طلب آمرزش كنيد او آمرزنده گناهان است.ابرهاى باران خيز مى فرستد. شماها را با مال و فرزندان يارى مى كند.براى شما باغ هايى قرار مى دهد.براى شما چشمه هايى پديد مى آورد».

١٤.«هر فرد در گرو اعمال خويش مى باشد».

١٥. «صالح را تكذيب كردند و شتر او را پى كردند».

تفسير موضوعى آيات

در كتاب هاى مربوط به فلسفه تاريخ ، جامعه شناسى، غالباً در مورد «اصالت فرد» يا «اصالت اجتماع» سخن رانده مى شود، وبراى جامعه دو بعد بيشتر تصورنمى شود:

١. بعد فردى كه معتقدين به اصالت فرد و رژيم هاى سرمايه دارى از آن طرفدارى مى كنند.

٢. بعد اجتماعى كه «سوسياليزم» از آن جانب دارى مى نمايد و ما نظر اسلام را در زمينه اصالت فرد يا جامعه، پس از اين بحث، يادآور خواهيم شد. اكنون شما را در جريان اصل تازه اى كه قرآن از روى آن پرده برداشته است قرار