آگاهى از جاى گاه عهد وپيمان در قرآن بستگى به آن دارد كه بخشى از آيات را كه به صورت هاى مختلف ما را به پايدارى بر آن دعوت مى كند، در اين جا منعكس كنيم. در اين مورد كافى است كه بدانيم لفظ «عهد» با تمام مشتقات خود در قرآن ٤٥ بار وارد شده است و قرآن به صورت هاى مختلف ما را به رعايت پيمان دعوت نموده است:

الف: به صورت دستور و امر مانند:(وَ أَوفُوا بِعَهْدِ اللّهِ إِذا عاهَدْتُم ...) : «به پيمان هاى الهى وفادار باشيد هر موقع پيمان بستيد»، و ( ...وَ أوفُوا بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ ...):«به ميثاق هايى كه با من بستيد پايدار باشيد تا من (خدا) نيز وفا كنم و مانند اين ها».[١]

ب: به صورت توصيف و بيان حال افراد نيكوكار مانند:(...وَ المُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا ...):«وفاداران به پيمان هاى خويش، زمانى كه پيمان ببندند».[٢] و (الّذينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَ لا يَنْقُضُونَ المِيثاقَ) : «آنان كه به پيمان هاى الهى وفادارند و هرگز پيمان ها را نمى شكنند».[٣] ودر دو مورد مى فرمايد:(وَ الّذين هُمْ لأَماناتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ راعُونَ): «آنان كه امانت ها و پيمان ها را رعايت مى كنند».[٤]

ج: در آياتى، پيمان شكنى را به شدت محكوم كرده ومى فرمايد:(وَ الّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِنْ بعْدِ مِيثاقِهِ ...):«آنان كه پيمان هاى خدا را مى شكنند».[٥]

[١] بقره/٤٠.
[٢] بقره/١٧٧.
[٣] رعد/٢٠.
[٤] مؤمنون/٨ و معارج/٣٢.
[٥] رعد/٢٥.