قرآن براى سوق دادن جامعه زنان به فداكارى و جانبازى در راه دين و چشم پوشى از مظاهر فريبنده زندگى و پشت پا زدن به جاه و جلال، ترسيمى كوتاه ولى پر مغز ، از زندگى يك زن فداكار را ارائه مى دهد كه در راه معنويت و انديشه هاى مذهبى، از همه چيز صرف نظر نمود و مرگ را در راه هدف مقدس، بسيار سهل و آسان شمرد.

اين زن فداكار همان ملكه مصر «آسيه » است كه در سرزمين فراعنه جلال و شكوه عظيمى داشت; ولى چون برخوردارى مادى خود را با ديدگاه مقدس (خداپرستى) سازگار نديد، بر آن شد همه آن ها را رها سازد و به خدا رو كند و بخواهد براى او به جاى كاخ هاى آسمان خراش و سر به فلك كشيده مصر، خانه اى در بهشت بسازد و او را از كردار زشت فرعون و كارگردانان ستمگر او رهايى بخشد.[٢]

آن جا كه قرآن مى خواهد الگويى از زنان با درايت و كفايت نشان دهد سرگذشت ملكه «سبا» را عنوان كرده ومى فرمايد: وى زنى بود كه از تمام نعمت هاى مادى و معنوى برخوردار بود.[٣] و گواه كار كشتگى او اين است كه پاسخ نامه سليمان را به همه پرسى گذارد و براى پاسخ دادن به نامه وى خودسرانه دست به كارى نزد و در جمعى كه شخصيت هاى بزرگ در آن جا گرد آمده بودند، به اين نكته تصريح كرد و گفت: من در هيچ زمينه اى بدون

[١] سوره مريم نوزدهمين سوره قرآن.
[٢] >>اِذْ قالت ربّ ابن لى عندك بيتاً فى الجنّة و نجّنى من فرعون و عمله و نجّنى من القوم الظّالمين<< ( تحريم/١١).
[٣] >>و اوتيت من كلّ شىء<< ( نمل/٢٣).