منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨٨

ترجمه آيات

١. «آن كسانى كه به جهان غيب ايمان آرند» .

«بگو چرا پيامبران خدا را در گذشته مى كشتيد، اگر افراد با ايمان بوديد».

«اين حال امت پيشين است براى او است كارهايى كه كرده و براى شما است كارهايى كه كرده ايد».

٢. «امت مصممى هستند كه آيات خداوند را تلاوت مى كنند».

٣. «مگر سرزمين خدا فراخ و وسيع نبود كه به نقاط ديگرى مهاجرت كنيد».

٤.«گروهى از آن ها ملتى ميانه رو هستند».

«گمراهى ديگران، به حال شما كه خواهان هدايت هستيد، ضرر و زيان نمى رساند».

٥. «عمل هر امتى را در نظرش زينت داديم».

٦. «براى هر ملت اجل و دوره است، كه نه لحظه اى عقب مى افتند و نه لحظه اى پيشى مى گيرند».

«هرگاه مردم ديارى ايمان بياورند و تقوا پيشه خود سازند ما، درهاى رحمت و بركت را از آسمان و زمين به روى آنان مى گشاييم; ولى آنان به تكذيب (آيات الهى) برخاستند ما نيز آنان را به سزاى كارهاى خود مؤاخذه كرديم».

٧.«از عذاب وبلايى بترسيد كه تنها دامنگير افراد ستمگر نمى شود بلكه كسانى را كه دست ستمگر را باز گذارده اند، نيز شامل مى شود».

٨.«براى هر امت رسولى است، وقتى كه آن رسول آمد حكم به عدل شده و بر كسى ستم نمى شود».

«براى هر گروهى وقت ومدت خاصى است».