١.«به ياد آر هنگامى را كه خداوند از فرزندان اسرائيل پيمان گرفت و دستور داد كه جز خدا كسى را نپرستند و پدران و مادران و بستگان، يتيمان وفقيران را نيكى كنند».

«مال را در حالى كه دوست مى دارد، به بستگان و يتيمان و بيچارگان بدهد».

«بگو آن چه انفاق مى كنيد در باره والدين و نزديكان و يتيمان و بيچارگان(مورد رضايت خدا است)».

«درباره يتيمان سؤال مى كنند، بگو هر نوع كارى كه به صلاح يتيمان باشد بسيار خوب است و اگر با آنان زندگى كنيد، آنان برادران دينى شما مى باشند خداوند، مفسدان را از مصلحان، باز مى شناسد».

٢.«اموال يتيمان را به خود آنان بدهيد. هرگز مال خوب آنها را با مال بد خود عوض نكنيد. مال يتيمان را با اموال خويش مخلوط نكرده و نخوريد. چرا كه اين كار گناه بزرگى است».

«اگر از اين ترس داشتيد كه در باره يتيمان عدالت را رعايت نكنيد، با زنانى ازدواج كنيد كه دلخواهتان باشند».

«يتيمان را بيازماييد هرگاه به حدّبلوغ رسيدند اگر از آنان احساس رشد كرديد اموال آنان را به خود آنان واگذار كنيد.آن گاه كه مال يتيم را به او تسليم كرديد شاهد بگيريد و كافى است كه خدا حساب گر است».

«هنگام تقسيم تركه، به نزديكان و يتيمان و فقيران سهمى بدهيد وبا آنان نيكو سخن گوييد».

«آن گروه كه مال يتيمان را با ظلم مى خورند در حقيقت آتشى را مى خورند (و در شكم آنان تبديل به آتش مى گردد) و به آتش برافروخته وارد مى شوند».

«به پدران ، مادران، بستگان، يتيمان و بيچارگان نيكى كنيد».