١. ابراهيم خليل الرحمن: قرآن درباره وى مى فرمايد:(وَ إِذ ابْتَلى إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِمات فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّى جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً ...): «بياد آر زمانى را كه خداوند ابراهيم را با يك رشته امور آزمايش كرد و او نيز به خوبى از عهده آن ها بر آمد، و به او گفت من تو را پيشواى مردم قرار مى دهم».

٢. داوو[١]د، پيامبر بزرگ بنى اسرائيل: او با طرح پرسشى از جانب دو نفر كه مشروح آن در قرآن آمده آزموده مى شود و در اين مورد مى فرمايد: (وَ ظَنَّ داوُدَ اِنَّما فَتنّاهُ فَاستغفَرَ ربَّهُ وخرَّ راكعاً و أنابَ) :«داوود تصور كرد كه ما او را به آزمون نمى كشيم! از خداوند جهان طلب آمرزش كرد و به ركوع افتاد و به خدا روى آورد».[٢]

٣. سليمان فرزند حضرت داوود: او نيز همانند پدرش داوود آزمايش شد. و قرآن به آن اين گونه مى پردازد:(وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُليمانَ وَأَلْقَيْنا عَلى كُرسِيِّهِ جَسداً ثُمَّ أَنابَ) : «ما سليمان را آزمايش كرديم و جسد مرده اى را بر تخت او افكنديم آنگاه او به سوى خدا بازگشت».[٣]

و امّا جايى كه قرآن از گروه هايى كه آزمون شدند نام مى برد، مانند:

٤. قوم بنى اسرائيل كه در غيبت موسى به وسيله (سامرى) آزمايش شدند:(قَدْ فَتَنّا قومَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَأضَلَّهُمُ السّامِرىُّ) : «ما قوم تو را بعد از تو آزموديم و سامرى، آنان را گمراه ساخت».[٤]

[١] بقره/١٢٤.
[٢] ص/٢٤.
[٣] ص/٣٤.
[٤] طه/٨٥.