و گسترش بى بند وبارى ها و دست زدن به خودخواهى ها، سبب مى شود كه آگاهى مردم از حق و باطل در سطح بسيار پايينى قرار گيرد. و افكار منحط و پست در زندگى آنان جوانه زند; هرچند ممكن است در صنايع وعلوم پيشروى روشن كنند.

شناخت حق و باطل علاوه بر تقواى عملى، به تقواى فكرى و عقلى نيز نياز دارد. و اين كه انسان در ارزيابى درستى ها، خود را از هر چيزى كه او را از جاده درستكارى منحرف مى سازد، برهاند و افراد پرهيزگار كه بر هوى و هوس تسلط كامل دارند، بهتر وآسان تر بر اين هدف دست مى يابند.

٢. ( ...وَ اتَّقُوا اللّهَ و يُعَلِّمُكُمُ اللّهُ ...):«تقوا پيشه كنيد و خداوند به شما مى آموزد».[١]

اين آيه مى رساند كه ميان پرهيزگارى و آموزش هاى الهى، پيوند ناگسستنى است و نكته آن همان است كه در تفسير آيه قبل ياد كرديم.

٣. (وَ الّذينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدًى وآتاهُمْ تَقْويهُمْ) : «آنان كه هدايت يافته اند (و راهى به حقيقت پيدا كرده اند) بر هدايتشان مى افزاييم( و اگر بنده اى در راه هدايت به سوى خداى خود گامى بردارد، خدا گام هايى به سوى او بر مى دارد)».[٢]

٤. (... اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدًى) :«آنان (اصحاب كهف) جوانمردانى بودند كه به خدا ايمان آورده بودند، ما نيز بر هدايت و راه يابى آنان افزوديم».[٣]

[١] بقره/٢٨٢.
[٢] محمد/١٧.
[٣] كهف/١٣.