٥. باز گروهى از برگزيدگان قوم موسى در ميقات، آزمايش شدند و از موسى درخواست كردند كه، حتماً بايد خدا را با ديدگان ظاهرى ببينند در اين هنگام صاعقه آنان را فرا گرفت. قرآن به اين مورد در اين آيه تصريح مى كند:

(...إِنْ هِىَ إِلاّ فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهدى مَن تَشاءُ... ):« اين امتحانى است از جانب تو كه به وسيله آن، گروهى را كه بخواهى گمراه و گروهى را كه بخواهى هدايت مى كنى».[١]

٦. قوم صالح: اين گروه از پيامبر خود خواستند كه به معجزه، شترى از كوه بيرون آورد، خداوند به درخواست آنان در پوشش آزمايش پاسخ مثبت گفت. قرآن آن را به اين شكل تعريف مى كند:

(إِنّا مُرسِلُوا النّاقَةِ فِتنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ) :«ما براى آزمايش، شترى براى آنان مى فرستيم، تو مراقب باش و صبر پيشه كن».[٢]

٧. گروهى از بنى اسرائيل به وسيله دو فرشته كه به مردم سحر و جادو مى آموختند و آموزش ديدگان مى توانستند آن را در موارد خوبى به كار بگيرند آزمود. خداوند اين داستان را چنين بيان مى كند:

(... وَما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَد حتّى يَقولا إِنّما نَحْنُ فِتْنَةٌ ...): «آن دو فرشته با تعليم سحر، به مردم مى گفتند كه ما مايه آزمايش هستيم».[٣]

٨. نيز گروهى از بنى اسرائيل كه كنار دريا زندگى مى كردند، آزمايش شدند و به آنان دستور داده شد كه روزهاى شنبه كه دريا سرشار از ماهى است از صيد آن ها خوددارى كنند. آنان به سه گروه تقسيم شدند: گروهى

[١] اعراف/١٥٥.
[٢] قمر/٢٧.
[٣] بقره/١٠٢.