گروهى ديگر براى جمع ميان «تثليث» و توحيد توجيه هاى بسيار ناروايى آورده اند كه روى سوفيست هاى يونان را سفيد نموده اند. به هرحال يك مسيحى نمى تواند درست بفهمد كه چگونه خدايان سه گانه، هم سه تا است و هم يكى!

ولى در برابر عقيده تثليث سوره «توحيد» با روشن ترين بيان، صفات خدا را آن چنان بيان مى كند كه براى احدى جاى ابهام نمى گذارد، آن جا كه مى گويد:

بگو خدا يكى است، او است مقصود و پناه گاه، نزاييده و زاييده نشده و براى او نظيرى نيست.[١]

اين سهولت وآسانى كجا، آن ابهام و سردرگمى كجا؟

نه تنها اين قسمت از عقايد اسلامى به سهولت و آسانى بيان شده كه در ديگر مسائل زيربنايى نيز جريان از اين قبيل است و هرگز اسلام مردم را با يك رشته معماها و لغزها سرگرم نكرده; بلكه اصول و فروع خود را به روشن ترين وجه بيان و مطرح نموده است و پيوسته با شعار (... لا نُكَلِّفُ نَفساً إِلاّ وُسْعَها...)[٢] پيش رفته و معتقد است كه تكاليفى مانند «تثليث» و «عشاء ربانى» ـ بر فرض صحت ـ با مقياس هاى عقلى سازگار نيست. تكليف به آن، تكليف به غير مقدور است و هرگز نمى توان چيزى را كه در عقل مردم نمى گنجد ويا عقل آن را محال مى شمارد، تكليف كرد.

[١] >>قُل هُوَ اللّه أَحَد* اللّهُ الصَّمَد* لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَد*وَ لَمْ يكن له كفواً أَحد<< .
[٢] اين آيه در سوره هاى انعام /١٥٢ ، اعراف/٤٢ و مؤمنون/٦٢ وارد و در سوره بقره /٢٣٣ به گونه ديگر وارد شده است.