(...فَمِنَ النّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِى الدُّنْيا وَمالَهُ فِى الآخِرَةِ مِنْ خَلاق*وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِى الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّار*أُولئِكَ لَهُمْ نَصيبٌ مِمَّا كَََسَبُوا وَاللّهُ سَريعُ الحِساب).[١]

«برخى از مردم مى گويند: خداوندا! در اين جهان به ما نيكى بده، درحالى كه در آخرت نصيبى ندارند و برخى مى گويند پروردگارا! در دنيا وآخرت به ما نيكى كن و ما را از عذاب دوزخ بر كنار دار، آنان از كارهاى خود بهره مى برند. خداوند، سريع الحساب است».

ميانه روى در نيكى ها

انفاق يكى از كارهاى نيك است كه اسلام به آن دستور داده است; ولى اگر از حد ميانه بيرون رود، وباعث تنگى زندگى انسان گردد، چه بسا پى آمد خوبى نداشته باشد; از اين جهت قرآن دستور مى دهد كه در اين كار نيز گام از حد اعتدال بيرون ننهيم:

(وَ الّذينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يسرِفُوا وَلَمْ يَقتُرُوا وَكانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً) :«آنان كه وقتى انفاق مى كنند، اسراف نمىورزند و سخت گيرى نيز نمى كنند، بلكه ميان اين دو راهى را بر مى گزينند».[٢]

يكى از دستورهاى اسلام اين است كه هنگام چيدن ميوه و درو محصول، مقدارى ازآن را به افراد مستحق بپردازند و در كتاب هاى فقهى به آن «

[١] بقره/٢٠٠ـ ٢٠٢.
[٢] فرقان/٦٧.