منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٢
٤. (وَلا تَقْتُلُوا أَولادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاق ...)(اسراء/٣١)
٥. (...إِذا جاءَكَ المُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ باللّهِ شَيئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنينَ ولا يَقْتُلنَ أَولادَهُنَّ ...) ( ممتحنه/١٢)
ترجمه آيات
١.«هركس انسانى را بدون اين كه مرتكب قتل نفس و يا فسادى در روى زمين گردد بكشد، مانند اين است كه همه مردم را كشته است».
٢.«شريكان بندگى (خدايان باطل)، كشتن فرزندان، مشركان را براى آنان زيبا جلوه داد تا آنان را هلاك سازند و دين شان را بر آنان واژگونه نشان دهند».
«به راستى! كسانى كه فرزندان خود را از روى بى خردى كشته اند زيان كار شدند».
«فرزندان خود را براى قحطى و گرسنگى نكشيد، ما آنان و شما را روزى مى دهيم».
٣.«هنگامى كه به يكى از آنان بشارت (تولد) دختر داده مى شد، چهره او تيره شده و خشم خود را فرومى برد».
«از ناگوارى خبر، از قوم خود پنهان مى شود و نمى داند كه آن نوزاد را به ذلّت نگاه دارد يا در خاك پنهان سازد، چه بد است قضاوتى كه مى كنند».
٤.«فرزندان خود را به خاطر ترس از قحطى نكشيد».
٥.« هنگامى كه زنان با ايمان نزد تو آيند وبا تو بيعت كنند كه براى خدا شريكى قائل نشوند، دزدى و زنا نكنند و فرزندان خود را نكشند ».