اين تنها تفاوتى نيست كه ميان بشر امروز وعرب جاهلى وجود دارد; بلكه تفاوت هاى ديگرى نيز هست كه از قساوت بيشتر وسنگ دلى فزون تر بشر مجهز به علم وصنعت امروز، حكايت مى كند; زيرا عرب جاهلى، تنها دختر را زير خاك مى كرد; ولى بشر درس خوانده امروزى نه به دختر رحم مى كند و نه به پسر.

در عصر جاهليت، تنها پدر جاهل، دست خود را به خون نوزاد معصوم آلوده مى نمود; در حالى كه امروزه، كانون هاى عواطف; يعنى مادران هم با چهره تحصيل كرده ها، تن به اين كار مى دهند.

آن روزها تنها برخى از طوايف به عللى كه بعداً تشريح خواهيم كرد، به چنين كارى اقدام مى كردند و طبقات ديگر، آنان را نكوهش كرده، و عمل آنان را شرم آور قلمداد مى نمودند.

در روزگار ما نويسندگانى، از طريق رسانه هاى گروهى از چنين عمل ننگين دفاع نموده و با دلايلى سست، شبيه به هم بافتن آسمان و ريسمان آن را يك ضرورت اجتماعى و كارى مشروع قلمداد مى نمايند!!

با توجه به مراتب ياد شده، اگر بگوييم تاريخ تكرار شده وعصر نادانى در پوشش پيش رفته به جوامع بشرى بازگشته است،سخنى به گزاف نگفته ايم.

وحدت انگيزه

بشر عصر فضا، نه تنها در اين جهات با بشر روزگار باستان يكسان و يا پيشگام تر است، اتفاقاً در انگيزه قتل نيز وحدت نظر دارند. برخى از قبايل، به اين گمان به قتل فرزندان خود اقدام مى كردند كه علايم قحطى وخشك سالى را