منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٢
است».[١]
(وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ ...) : «اگر مؤاخذه كرديد، به اندازه اى باشد كه شما را مؤاخذه كرده اند».[٢]
آيات مربوط به قصاص بيش از آن است كه در اين بخش منعكس گردد; ولى دقت در اين آيات ما را به نكات ياد شده در زير رهبرى مى كند.
قصاص، تأمين كننده حيات جامعه است
بر خلاف انديشه گروهى كه مى گويند خون، خون را نمى شويد، قرآن براى حفظ حيات جامعه، قصاص را راه حل مى داند و معتقد است كه در مواردى حفظ جان انسان ها ، در گرو اجراى قانون قصاص است چنان كه مى فرمايد:(وَ لَكُمْ فِى القِصاصِ حَياةٌ يا أُولى الأَلبابِ ...) .
براى اين كه با انديشه هاى تند و حادى كه در موضوع «قصاص» وجود دارد آشنا شويم كمى در اين مورد به گفت وگو مى نشينيم:
مخالفان قصاص مى گويند: چرا شخصى را اعدام كنند و به دار بزنند! هرچند او جنايت كرده و خون بى گناهى يا بى گناهانى را ريخته است; زيرا خون را با خون نمى شويند. پس چرا يك نفر ديگر ازبين برود و يا خانواده اى بى سرپرست گردد؟
بايد گفت كه، اين گونه دلسوزى ها و طرز تفكرها تازگى نداشته، از گذشته هاى دور هم بوده است تا جايى كه اين انديشه سبب پيدايش
[١] شورى / ٤٠.
[٢] نحل /١٢٦.