منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٥
ترجمه آيات
١.«مرا ياد كنيد و سپاس مرا به جاى آوريد و كفران نعمت مكنيد».
«خدا سپاس شكرگزارى را پذيرا و دانا است».
٢.« آنان را كه به كارهاى زشت خود خوشحالند و دوست دارند كه مردم آنها را با كارهاى خوبى كه هرگز انجام نداده اند ستايش كنند ـ اين گروه را ـ نجات يافته از عذاب مپندار; براى آنان عذاب دردناكى هست».
«آنان در آفرينش آسمان ها و زمين به تفكر و انديشه مى پردازند».
٣. «خداوند چه غرضى دارد كه شما را عذاب كند، اگر شما سپاسگزار باشيد و به او ايمان بياوريد».
٤.«آيا خدا از شكرگزاران آگاه نيست».
٥.«بيشتر بندگان را سپاسگزار نخواهيد يافت».
٦.«بگو، چشم باز كنيد ببينيد كه در آسمان و زمين چه چيزهايى است».
٧.«هنگامى كه خداوند اعلام نمود كه اگر سپاس گزار باشيد، بر نعمت شما مى افزايم واگر كفران نعمت كنيد عذاب من شديد است».
٨. «خداوند شماها را از شكم هاى مادرانتان بيرون آورد، در حالى كه چيزى نمى دانستيد، به شما چشم و گوش و قلب عطا فرمود تا مگر سپاس گزار باشيد».
«نعمت هاى خدا را مى شناسند. آن گاه آن را انكار مى كنند، بيشتر آنان كافرند».
«ابراهيم سپاسگزار نعمت هاى خدا بود او را برگزيد و به راه راست هدايت كرد».
٩.«او (نوح)بنده قدردانى بود».
١٠.«ما پاداش عمل نيكوكاران را ضايع نمى كنيم».