(فَأَمّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمّا ما يَنْفَعُ النّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الأَرضِ ...): «كفها روى آب نابود مى شود و آنچه براى مردم مفيد است در زمين باقى مى ماند».[١]

و. كمك هاى غيبى در سرانجام جامعه ها

قرآن معتقد است كه در سرانجام جامعه ها، افراد فداكارى پيدا مى شوند كه با تمام قدرت در عزت اسلام و ذلت كفر مى كوشند و از اين راه به گروهك ها هشدار مى دهد كه، اگر از جاده راست خداپرستى، منحرف شوند و به وادى جاهليت باز گردند، هرگز آيين حق با انحراف آنان نابود نمى شود و در طول تاريخ كه جامعه انسانى رو به كمال است افرادى پيدا مى شوند كه خداوند آنان را دوست دارد و آنان نيز خدا را دوست دارند. آنان در مقابل گروه با ايمان فرو افتاده و در برابر كافران سرفراز و سركش اند. در راه خدا كوشش مى كنند و از سرزنش سرزنش كنندگان نمى ترسند:

(يا أَيُّها الّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينهِ فَسَوفَ يأتِى اللّهُ بِقوم يُحِبُّهُمْ و يُحِبُّونَهُ أَذِلَّة على المُؤمِنينَ أَعِزَّة على الكافِرينَ يُجاهِدُونَ فى سَبيلِ اللّهِ وَلا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِم ...) [٢]: «اى افراد با ايمان هر يك از شما اگر از دين خود برگرد به زودى خدا گروهى را بر مى انگيزد كه آنها خدا را دوست دارند و خدا نيز آنها را دوست دارد نسبت به مؤمنان فروتن و در برابر كافران گردنكش در راه خدا جهاد مى كنند و از سرزنش سرزنشگران نمى هراسند».

اكنون بايد ديد كه اين نويدهاى قرآن كه تاكنون به صورت جهانى و

[١] رعد/١٧.
[٢] مائده / ٥٤.