اين آيه و نظاير آن ها در احاديث اسلامى مانند: «لا ضرر ولا ضرار» از قوانين ناظر و تعديل كننده اسلام است كه احكام را در محدوده هاى غير حرجى وغير ضررى به رسميت مى شناسند.

امت اسلامى از لطف بيشترى برخوردارند

از آيات قرآن استفاده مى شود كه امت اسلامى به خاطر شايستگى هايى كه به دست مى آورند، از لطف بيشترى برخوردار بوده و از امت هاى پيشين سبك بال ترند; زيرا هرگاه امت هاى گذشته از روى كوتاهى، تكليفى را فراموش مى كردند و يا خطايى از آنان سر مى زد، مسئول فراموشى و خطاهاى خود شناخته مى شدند.

امت اسلامى نه تنها از اين دو جهت سبك بال ترند; بلكه تكاليف مشقت آميزى كه در امت هاى پيشين بوده است، در اين آيين برداشته شده و اين دوحقيقت در اسلام بخشيده شده است:

(...رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَلا تَحْمِلْ عََلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا ...) :«پروردگارا! وقتى چيزى را فراموش كرديم يا دچار خطا گشتيم هرگز ما را مؤاخذه مكن و امور مشقت بارى را بر ما تكليف منما، هم چنان كه بر امت هاى پيشين ما، تكليف كرده اى».[٢]

[١] حج/٧٨.
[٢] بقره/٢٨٦.