منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٢
١٢. (وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناًوَ يَتِيماً وَ أَسِيراً)(انسان/٨)
ترجمه آيات
١.«پروردگارا! گناهان و زياده روى هاى ما را در زندگى خويش، ببخش».
٢.«از آن ميوه به هنگامى كه به ثمر مى نشيند، بخوريد وحق آن را به هنگام درو بپردازيد و اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست نمى دارد».
٣.«اى فرزندان آدم به هنگام رفتن به مسجد زينت خود را با خود برداريد (با بهترين وضع از نظافت و لباس به مسجد برويد) و بخوريد و بياشاميد واسراف نكنيد او (خدا) مسرفان را دوست نمى دارد».
«بگو چه كسى زينت هاى الهى را كه براى بندگان خود آفريد، و روزى هاى پاكيزه را حرام كرده است; بگو اين زينت در اين جهان از آن كسانى است كه ايمان آورده اند (هرچند در اين جهان ديگران نيز با آنان مشاركت دارند) ولى در روز رستاخيز مخصوص مؤمنان خواهد بود آيات خود را براى كسانى كه آگاهند شرح مى دهيم».
«شما به جاى زنان با مردان آميزش مى كنيد، شما گروه تجاوزگر هستيد».
٤.«فرعون فرد برترى طلب است و او از مسرفان مى باشد».
٥.«اسراف مكن، اسراف گران برادران شيطان ها هستند، شيطان نيز (به خاطر خودخواهى خارج از حد)، به پروردگار خود كفر ورزيد».
«هرگز دست خود در احسان به گردن محكم بسته مدار و بسيار باز و گشاده مدار كه هركدام كنى به نكوهش و حسرت خواهى نشست».
«هر كس بى گناه كشته شود، ما به ولى او قدرت داديم كه قصاص