منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٧
١٥.(وَما جَعَلْنا أَصْحابَ النّارِ إِلاّمَلائِكَةً وَما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلاّفِتْنَةً لِلّذينَ كَفَرُوا ...) (مدثر/٣١)
١٦.(الّذى خَلَقَ فَسوّى *وَ الّذى قَدَّرَ فَهَدى)(اعلى/٢ـ٣)
١٧. (إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى) (ليل/١٢)
ترجمه آيات
١.«آن دو فرشته با تعليم سحر، به مردم مى گفتند كه ما مايه آزمايش هستيم».
«بياد آر زمانى را كه خداوند ابراهيم را با يك رشته امور آزمايش كرد و او نيز به خوبى از عهده آن ها بر آمد و به او گفت من تو را پيشواى مردم قرار مى دهم».
«ما شماها را به وسيله ترس و گرسنگى و نقصان دارايى و نفوس و ميوه ها مى آزماييم و به افراد با استقامت بشارت بده».
«آيا گمان كرديد كه وارد بهشت مى شويد بدون اين كه حوادثى چون رويدادهاى گذشتگان به شما برسد، به آنان دشوارى و ناراحتى رسيد و پيامبر و افراد با ايمان گفتند يارى خدا كجا است؟(به آنان گفته شد) يارى خدا نزديك است».
«چه بسا گروه كمى كه به صبر واستقامت مجهز بودند، برگروه زيادى پيروز شدند».
٢.«تا خداوند آنچه را كه در سينه ها پنهان داريد بيازمايد و هرچه در دل داريد پاك و خالص گرداند، خداوند از آنچه كه در درون است آگاه است».
«هرگز خداوند مؤمنان را بر آنچه كه هستند وانمى گذارد تا ناپاك را از