تباهى دودمان ها و بروز بيمارى هاى تناسلى و كشيده شدن به جنايات اجتماعى مانند قتل، جرح، سرقت، خيانت و به باد رفتن حيا و عفت كه بزرگترين سرمايه جامعه انسانى است، ندارد.

به خاطر چنين پى آمد ناگوارى است كه قرآن آن را راه بد(ساءَ سَبيلاً)[١] براى بشر خوانده است.

گذشته از اين، آميزش هاى نامشروع مايه بى مهرى پدران نسبت به فرزندان مى گردد و اين، منجر به قطع نسل بشر مى گردد.

قانون جزايى زنا

براى پاك سازى جامعه از گمراهى هاى جنسى و ريشه كن ساختن اين نوع بيمارى ها، لازم است نكاتى كه در آغاز يادآور شديم به دقت اجرا گردد.

آيين اسلام علاوه بر آن، براى چنين عمل زشتى مجازاتى معين كرده كه اگر با شرايطى كه در فقه اسلامى بيان شده است، اجرا گردد، اين كردار پليد كه از عوامل مهم فساد اخلاق و تباهى اجتماع و از هم پاشيدن نظام خانواده است، ريشه كن مى گردد.

جزاى زن و مرد بدكار در سوره نور آيه ٢ چنين وارد شده است:

(اَلزّانِيَةُ وَ الزّانِى فَاجْلِدُوا كُلّ واحِد مِنْهُما مائةَ جَلْدَة وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِى دِينِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ الْيَومِ الآخِرِ وَ ليَشْهَد عَذابَهُما طائِفةٌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ) :«به هر يك از زن و مرد بدكار، صد تازيانه بزنيد وهرگز درباره آنان در اجراى دستورهاى الهى رأفت و ترحم مكنيد، اگر به خدا و روز

[١] اسراء / ٣٢.