منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٨
نكته جالب اين است كه قرآن، عدالت در اين قسم از بخش اقتصادى و يا اجتماعى را، به حال همه جامعه مفيد مى داند; حتى براى آن فرد كه به غلط فكر مى كند با دزديدن مال مردم، وضع و آينده او خوب خواهد بودچنان كه مى فرمايد:
(... وَزِنُوا بِالْقِسْطاسِ المُسْتَقيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْويلاً):«با ترازو درست بكشيد، اين كار، سرانجام نيك خواهد داشت».[١]
زيرا جنبش هاى بزرگ زاييده ظلم هاى كوچك وحق كشى هاى ناچيز است كه اين ناگوارى هاى كوچك، با جمع شدن كنار هم، انفجارى پديد مى آورد و خشك وتر را مى سوزاند و لذا منطق قرآن در رعايت عدل و قسط در تمام شئون اين است كه:
(... ذلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَاويلاً) :«رعايت عدل، براى همه نيك و فرجام آن براى همه نيكو است».[٢]
«تأويل» در اين آيه به معنى، «سرانجام» است و مى رساند كه عدل اقتصادى براى تمام طبقات پايان و انجام نيكى دارد.
در احاديث اسلامى دستورهاى مؤكدى در اين زمينه وارد شده است. مردى به امام هشتم (عليه السلام) گفت: گروهى از مردم از كيل و وزن كم مى كنند; امام فرمود: «أُولئك الّذين يَبخسون الناس أشيائهم; آنان كسانى هستند كه به اموال مردم تجاوز مى كنند».[٣]
[١] اسراء/٣٥.
[٢] اسراء/٣٥.
[٣] وسائل الشيعة، ج١٢، ص ٢٥٨.