زندگانى پيامبران،و پيشوايان اسلام مخصوصاً زندگى پيامبر عاليقدرو گرامى وجانشين بلافصل وى امير مؤمنان، بهترين سرمشق زندگى است، در لابلاى تاريخ نمونه هاى كامل از تواضع و فروتنى و احترام به حقوق هم نوعان زياد به چشم مى خورد، امير مؤمنان پيشاپيش سپاه گران براى برانداختن حكومتى كه فرزند ابوسفيان بوجود آورده بود حركت مى كرد، در نيمه راه به يكى از شهرهاى عراق به نام «انبار» رسيد كه در قلمرو حكومت على (عليه السلام) بود، مدت ها اين شهر زير نظر ساسانيان اداره مى شد، و رسم و رسوم آن زمان كه سجده در برابر زمامداران بود، هنوز از ميان آن مردم، رخت برنبسته بود.

خبر عبور ارتش خليفه اسلام از ميان اين شهر در بين مردم منتشر گرديد همه به استقبال على شتافتند و در برابر على (عليه السلام) زير آفتاب داغ وسوزان به سجده افتادند به گمان اين كه به اين وسيله مى توانند مراتب رضايت على (عليه السلام) را بدست آورند.

امير مؤمنان از اسب پياده گرديد وچنين فرمود: در اين سجده به خدا شرك مىورزيد وساعت ها زير آفتاب گرم و سوزان بسر مى بريد و خود را ناتوان

[١] سفينة البحار:٢/٤٥٩.
[٢] معانى الاخبار، ص ٤٢٦.