قرآن معتقد است كه سرانجام، خداوند آيينى را كه براى بندگان خود پسنديده، در روى زمين مستقر خواهد ساخت. آيينى كه از هر نوع شرك و دوگانه پرستى پيراسته مى باشد.

در آن روز امنيت، سراسر جهان را فرا خواهد گرفت پيروان حق، بدون واهمه و ترس، خداى جهان را پرستش خواهند كرد ديگر اثرى از تقيه و مماشات با مخالفان و گروه هاى باطل نخواهد ماند:

(... وَلَيُمَكِنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِى ارْتَضى لَهُمْ وَ لِيُبَدِّلنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أمْناً يَعْبُدُونَنى لا يُشْـرِكُونَ بى شَيْئاً ...) : «آيينى را كه براى آنان پسنديده، مستقر خواهد ساخت و به آنان پس از بيم و ناامنى، امنيت خواهد بخشيد مرا عبادت خواهند كرد و كسى را شريك قرار نخواهند داد».[٢]

ج. گسترش اسلام در سراسر جهان

قرآن در دو مورد از برقرارى آيين اسلام در جهان و پيروزى آن بر دين هاى ديگر خبر داده است واين گزارش غيبى تاكنون محقق نگرديده و طبق روايات، ظرف تحقق آن، دوره ديگرى است كه در آن ، آخرين وصى پيامبر حضرت مهدى (عليه السلام) زمام امور را به دست مى گيرد و اسلام را در شرق و غرب گيتى منتشر مى سازد.

(هُوَ الّذى أَرْسَل رَسُولَهُ بِالهُدى وَ دِينِ الحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلِّهِ وَلَوْ

[١] طه / ١٣٢.
[٢] نور/٥٥.