روى هم رفته اين حيوانات ١٢ ميليون تن خوراك مصرف مى كنند. و اين، ميزانى است كه براى تغذيه ١٢ ميليون كودك آسيايى كافى است. اين غذاها داراى پروتئين فراوانى هستند، به ويژه آن چه براى گربه ها تهيه مى شود.[١]

حمايت از حيوانات، اصل انسانى واسلامى است;ولى آيا روا است كه ما تنها يك اصل را بگيريم، و تماشاگر صحنه هاى گرسنگى در جهان انسان ها باشيم؟

اكنون كه با صحنه هاى تأسف بار آشنا شديم، كمى به تعاليم اسلام درباره اقتصاد در زندگى و اعتدال وجلوگيرى از اسراف گوش فرا دهيم:

ميانه روى در غذا و خوراك، لباس و پوشاك، تفريح و ورزش، علاقه و مهر به افراد، خدمت به جامعه و مردم، مجاهدت هاى روحى ونفسانى، كوشش هاى علمى و فكرى، به طور خلاصه در همه حالات زندگى فردى و اجتماعى، مورد ستايش وتشويق اسلام بوده و هر نوع انحراف از خط ميانه ـ هرچند از نظر كميت كوچك باشد ـ سرانگشت نكوهش قرآن و اسلام به سوى آن است.

قرآن در تبيين اين نوع انحراف ها، از واژه «اسراف» و «تبذير» كمك مى گيرد و تنها واژه «سرف» به صورت مفرد وجمع، ١٥ بار در قرآن آمده است. و در آيه اى كه در آغاز بحث آورديم، مى فرمايد: (إِنَّهُ لا يُحِبُّ المُسْرِفينَ): «او اسراف گران را دوست نمى دارد»[٢] و اين نكوهش به اندازه اى تكان دهنده است كه نكوهش فرعون، به خاطر اين است كه او نيز از

[١] مجله مكتب اسلام، شماره ٨، سال ١٥.
[٢] اعراف/٣١.