حضرت آيه هاى ١٥١ و ١٥٢ از سوره انعام را كه واقعاً آيينه تمام نماى روحيات و عادات و آداب عرب جاهليت بود، قرائت نمود. استماع اين دو آيه كه متضمن درد و درمان ملتى بود كه ١٢٠ سال با يكديگر جنگ داشتند،تأثير عميقى در دل وى گذارد، لذا فوراً اسلام آورد و تقاضا نمود كه كسى را به عنوان مبلغ به «مدينه» اعزام فرمايد و پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) «مُصْعب بن عمير» را به عنوان اولين مبلغ و قارى قرآن به مدينه اعزام نمود. تأثير آيات الهى در مدينه آن چنان بود كه گروهى اسلام آوردند و در موسم حج، نمايندگانى از خود به مكه اعزام نمودند كه در «عقبه» با پيامبر بيعت بستند و اين همان بيعت عقبه است كه در تاريخ بيان شده است.[١]

با ديگر منشورهاى اخلاقى آشنا شويم

در گذشته با دو منشور گسترده از منشورهاى جاودان قرآنى درباره مسايل اخلاقى و اجتماعى آشنا شديم اينك به برخى ديگر از منشورهاى جاودان به طور اجمال اشاره مى كنيم و شرح و بسط آنها را به وقت ديگر موكول مى نماييم.

الف. منشور اخلاقى در سوره مؤمنون

در سوره مؤمنون در آيه هاى ١ تا ١٠ اصول اخلاقى واجتماعى به شرح زير وارد شده است، كه اينك به نقل متن و ترجمه آنها اكتفا مىورزيم.

(قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ*وَالّذينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ

[١] اعلام الورى، ص ٣٥ـ ٤٠; بحار الأنوار، ج١٩، ص ٨ـ١١.