ولى بايد دانست كه مشكل يتيم دارا نيز، كمتر از فقير نيست; همچنين جا دارد اسلام ترتيبى دهد كه همه شئون اين گونه از ايتام پاس داشته شود و سودجويان به نام حاميان يتيم، اموال او را حيف و ميل نكنند.

اينك آياتى را كه در اين زمينه هست، به گونه اى به گفت وگوى خود مى آوريم:

١. از برخى از آيات استفاده مى شود كه گروهى كه مال يتيم را حيف و ميل مى كنند شديدترين مجازات در كمين آن ها است چنان كه مى فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ ناراً وَسَيَصْلَونَ سَعِيراً):«آن گروه كه مال يتيمان را با ظلم مى خورند در حقيقت آتشى را مى خورند (و در شكم آنان تبديل به آتش مى گردد) و به آتش برافروخته وارد مى شوند».[١]

كمتر پيش مى آيد كه افراد اين گونه تهديد شده باشند و ديدگاه قرآن در مورد اين حيف و ميل ها اين است كه، عمل انسانى، دو صورت دارد:

صورتى آشكار است وصورتى پنهان صورت آشكار آن مال دنيا است; وصورت پنهانى آن آتش است; هرچند چنين چيزى براى انسان مادى در اين جهان ملموس نيست. و درك اين واقعيت حس ديگرى لازم دارد.

ظاهر آيه ناظر به مسئله «تجسم اعمال انسان» است و اين كه اعمال انسان در جهان ديگر به صورت هاى باطنى خود را مى نماياند. واين بحث، بحثى فراگير است كه در فرصتى ديگر بايد آن را جستجو كرد.

از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) نقل شده است كه در رستاخيز گروهى از قبر

[١] نساء/١٠.