در مقابل اين مكتب، مكتب ديگرى پديد آمد كه درست خلاف آن رفتار مى كرد و آن را «مكتب طرد» ناميدند. مكتب طرد، طرف دار طرد مجرمان خطرناك بود. و معتقد شد كه مجرمان و بزه كارانى كه زيان هاى آنان اجتماع و افراد را تهديد مى كرد وغير قابل اصلاح بودند، بايد اعدام يا محروم از آزادى گردند و همواره در زندان و در محيط خاصى يا دور از اجتماع نگه دارى شوند.

مى گويند: حتى افلاطون در گذشته طرف دار اين نظريه بوده است.

در قرن شانزده و هفده، دانشمندان زيادى از طرد بزه كاران حمايت مى كردند.

«ماكسوِل» Maxwellدانشمند اوايل قرن بيستم نيز از طرف داران طرد بزه كاران بود.

با توجه به دو روش افراط وتفريط، هنوز هم بسيارى از كشورهاى بزرگ و كوچك مترقى وغير مترقى جهان، مجازات اعدام را حفظ كرده اند و اعدام در آن جاها قانونى است. اين كشورها عبارتند از: «انگلستان، ايالات متحده

[١] جرم شناسى، ج٢، ص ٣٢٥.