منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٠
ديه معاف سازد.اگر مقتول مسلمان، از خانواده اى باشد كه كافرند، ولى با مسلمانان پيمانى دارند، در اين صورت براى احترام به پيمان،بايد قاتل، برده اى را آزاد كند وخون بهاى او را به بازماندگان او بپردازد. واگر دست رسى به بنده اى ندارد، دو ماه پى در پى روزه بگيرد. اين يك نوع تخفيف و توبه اى است كه خدا مى پذيرد. خداوند دانا و حكيم است».
«هركس، فرد با ايمانى را از روى آگاهى بكشد، مجازات او دوزخ است كه در آن جاودانه مى ماند. و خداوند بر او غضب مى كند و از رحمتش اورا دور مى سازد و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است».
٣.«نفس سركش رفته رفته او را به كشتن برادر مصمم كرد، او از زيانكاران شد».
«هركس انسانى را بدون ارتكاب قتل يا ايجاد فساد در روى زمين بكشد گويى همه انسان ها را كشته است.هركس انسانى را از مرگ رهايى بخشد، مثل اين است كه تمام انسان ها را نجات بخشيده است».
٤.«انسانى را كه خداوند محترم دانسته است جز به حق مكشيد، اين است چيزهايى كه خدا شما را به آنها سفارش كرده است، تا در آنها بينديشيد».
٥.«اگر مؤاخذه كرديد، به اندازه اى باشد كه شما را مؤاخذه كرده اند.اگر صبر و شكيبايى به خرج دهيد براى بردباران خوب است».
٦.«هركس به ناحق كشته شود براى ولى او قدرت داده شده است كه انتقام بگيرد، امّا در اين مورد نبايد از حد تجاوز كند».
٧.«خداوند تمام گناهان را مى بخشد، او آمرزنده و مهربان است».
٨.«براى كار بد، معادل همان كار است، اگر كسى عفو و صلح كند پاداش آن با خدا است».