ولى هنگام پياده كردن آن، همگى ديدند كه برنامه شان در بسيارى از اين مراحل با شكست روبه رو است، به ويژه در مسئله «كمونيسم جنسى» كه هيچ كس حاضر نبود پيوند خود را با فرزندش قطع كند و نهال وجود خود را نشناسد; سپس دانشمندان هم بر اين نظر اتفاق كردند كه بايد در اعمال غريزه جنسى، محدوديت و يا محدوديت هايى پديد آيد.

نظريه راسل

«راسل» دانشمند معروف انگليسى، در اين مورد ديدگاه خاصى دارد. او آزادى جنسى را تا جايى كه به اختلاط نسل نينجامد، تجويز مى كند و آن را روى دو اصل استوار ساخته است «آزادى» و «لزوم شناسايى فرزند»; يعنى در صورتى كه ترس از درهم شدن فرزندان نباشد، هر كار را مجاز مى شمرد.

امّا كاستى هاى اين روش

الف: معنى آزادى انسان كه يكى از نعمت هاى گران بها است، اين نيست كه انسان اراده و خواست خود را به هر نحوى خواست، پياده كند. تفسير آزادى به اين معنى، تيشه بزرگى بر ريشه اخلاق زدن است; زيرا اين گونه آزادى، همان آزادى حيوانى وجنگلى است و موجودى كه در آن جا زندگى مى كند، مى خواهد در برابر ميل او، هيچ ديوارى وجود نداشته باشد.

آزادى انسان اين است كه بشر خواست هاى خود را با ديگر استعدادهاى عالى و مقدس خود كه در حال شكوفايى هستند، هم گام و هم آهنگ سازد و خود را در مسير تكامل قرار دهد; امّا آزادى به گونه اى كه مايه هدر رفتن ديگر استعدادها و شايستگى ها است، آزادى انسانى نيست و جاى گاهى ندارد.