دوم- نوه و نبيره ميت در ارث بردن از او آن قدر سهم مى‌برد كه به وسيله آن با ميت مرتبط شده است، بنابراين نوه دخترى ميت سهم مادر خود را از ميت ارث مى‌برند چه پسر باشند و چه دختر، و اگر ميت تنها يك دختر داشته باشد كه در حيات خود او مرده است بچه‌هاى آن دختر نصف تركه ميت (مادر مادر يا پدر مادر) را مى‌برند، و در صورتى كه ميت غير يك دختر پدر و مادر نيز داشته باشد باز ورثه دختر نصف مال را مى‌برند و در هر صورت مازاد را به ورثه رد مى‌كنند هر چند كه ورثه دختر، پسر باشند زيرا اگر مادرشان زنده بود نصف مال را مى‌برد و اگر از سهام زياد مى‌آمد به او رد مى‌شد. نوه پسرى ميت نيز ارثى خواهند برد كه اگرنوه پسرى يكى باشد همه اموال ميت به او مى‌رسد، و اگر با او صاحب فرضى باشد اول فرض او را مى‌دهند بعد هر چه باقى ماند از است.

سوم- اگر ميت هم نوه پسرى داشته باشد و هم نوه دخترى نوه پسرى دو يك سوم و نوه دخترى يك يك سوم مال را مى‌برند، زيرا اگر پدر دسته اول زنده بود دو يك سوم و اگر مادر دسته دوم زنده بود يك يك سوم مى‌برد، و اگر علاوه بر اين دو دسته از ميت همسرى نيز بر جا مانده است آن همسر سهم ادنى (پايين‌ترين سهم) را مى‌برد و سپس بقيه اموال را آن دو دسته (نوه پسرى دو يك سوم و نوه دخترى يك يك سوم) مى‌برند.

چهارم- نوه دخترى مانند نوه پسرى اگر از يك جنس باشند ارث را مساوى بين خود تقسيم مى‌كنند و اگر اين گونه نباشد پسر دو بخش و دختر يك بخش مى‌برند.

پنجم- از تركه پدر حبوه او يعنى لباسى كه بر تن داشته و انگشتر و شمشير و قرآن مخصوص پسر بزرگ است.

مسأله ١- اگر پسر بزرگ ميت چند نفر باشند به اينكه هر دو در يك روز به دنيا آمده باشند و پسرى بزرگ‌تر از آن دو نباشد حبوه بين آن دو به طور مساوى تقسيم مى‌شود، همچنين است اگر بيشتر از دو نفر باشند، و اگر فرزند ذكور ميت يك نفر باشد حبوه به او مى‌رسد، و همچنين است اگر با او خواهر يا خواهرانى بزرگتر از او باشند.

مسأله ٢- در لباس پدر تفاوتى نمى‌كند كه لباس استفاده شده و يا هنوز استفاده نشده، و همچنين فرقى نمى‌كند كه يك دست لباس داشته باشد يا چند دست، همان‌طورى كه در قرآن و انگشتر و شمشير تفاوتى بين واحد و چند نفر نيست به شرطى كه براى اين تهيه شده باشد كه مورد استفاده قرار گيرد نه براى فروش يا هديه دادن به ديگران.

مسأله ٣- اقوى آن است كه غير از شمشير ساير سلاح‌ها و اسب و زين آن جزء حبوه‌