مسأله ١٤- اشكالى ندارد كه مرد نطفه خود را عزل نمايد، يعنى آلت تناسلى خود را هنگام انزال بيرون آورد و منى را در خارج از رحم زن بريزد، اين كار در زن دائم و منقطع و مسلمان و آزاد، با اذن او جايز است. امّا بدون اذن او دو قول وجود دارد: كه قول مشهور اين است كه جايز و مكروه است و همين قول نيز اقوى است؛ بلكه بعيد نيست كه در زنى كه تعيّن دارد حامله نمى‌شود، يا زن زبان دراز، و زن بد دهن و با زنى كه حاضر به شيردادن كودك خود نيست اين كار كراهت نداشته باشد. همچنان كه اقوى آن است كه حتى اگر عزل را حرام بدانيم پرداخت ديه نطفه بر مرد واجب نيست، ولى بعضى گفته‌اند واجب است براى هر نطفه‌اى كه عزل مى‌شود ده دينار مرد به زن پرداخت نمايد ولى اين قول بسيار ضعيف است.

مسأله ١٥- براى هر يك از زن و شوهر جايز است به تمامى اندام بدن او حتى به عورت ديگر نظر اندازند و هم چنين هر يك مى‌تواند به اعضاى بدن هر يك چه بدون لذت و چه با لذت تماس برقرار كند.

مسأله ١٦- اشكالى ندارد كه مرد به بدن مرد ديگر به غير از عودت او نگاه كند. چه آن مرد پير باشد و چه جوان زيبا و يا زشت. البته به آن شرط كه اين نظر كردن به خاطر لذت بردن نباشد و ريبه‌اى در بين نباشد. امّا عورت عبارتست از قُبُل، دُبُر و دوبيضه و هم چنين اشكالى نيست در اين كه براى زن جايز است به بدن زنى ديگر نگاه كند به جز در عودتش كه ديدن آنها حرام است همان‌طور كه بر مرد هم حرام است.

مسأله ١٧- بر مرد جايز است كه بر بدن زنانى كه با او محرم هستند نگاه كند به غير از آنها. البته به شرطى نگاه كردن به بدن آنها به خاطر لذت بردن نباشد كه در اين صورت حرام است. محرم كسى است كه ازدواج او با آن مرد حرام باشد چه نسبى و چه سببى و رضاعى هم چنين براى آن زنان نيز جايز است كه به بدن اين مرد بدون لذت و ريبه نگاه كنند.

مسأله ١٨- اشكالى ندارد كه جايز نباشد مرد به اعضاى بدن نامحرم نگاه كند حتى نظر كردن به موى او، چه برسد به اينكه در اين نگاه كردن لذتى هم ببرد، چه ريبه در كار باشد و چه نباشد، امّا نگاه كردن به صورت و دو دست او با قصد لذت حرام است و بدون قصد هم دو قول وجود دارد، بلكه چند قول است، يكى اينكه به صورت مطلق جايز است چه يك بارو چه بيشتر، دوم اينكه به صورت مطلق اين كار جايز نيست حتى براى يك بار و سوم تفصيل در نگاه اوّل و دوم كه گفته‌اند نگاه اوّل به صورت مطلق جايز است‌