فعلى نباشد. همانند، صورت و كف دست و موى سر و ساعد و قدم‌ها، نه مانند سينه و ران پشت، پستان و ... و در همان مواضع هم كه پوشاندش متعارف نيست نيز سزاوار است كه نگاه نكند و اگر شش سال او تمام شده است نبايست او را ببوسد و بر دامن خود بنشاند.

مسأله ٢٦- بر زن جايز است كه به پسر مميّز نگاه كند، البته تا زمانى كه پسر به حد بلوغ نرسيده باشد و بنابر اقوى واجب نيست كه خود را از اين چنين پسرى بپوشاند، مگر به آن حدى باشد كه نظر انداختن به زن باعث تحريك شهوت او گردد كه بنابر اقوى واجب است كه خود را بپوشاند؛ امّا در صورتى كه در حال حاضر تحريك نمى‌شود امّا ريبه در كار هست يعنى بيم آن هست بعدها كودك را به دنبال او بكشد.

مسأله ٢٧- نگاه كردن به زنان اهل ذمّه و اهل كتاب و مطلق كفار هر چند كه حربى باشند اگر خطر، ريبه و لذّت در كار نباشد، جايز است و منظور از ريبه آن است كه با تماشاى او به حرام بيافتد و احتياط آن است كه تنها بر نقاطى بر بدن آنها نگاه شود كه عادت بر باز بودن و پوشيده نشدن دارند. و برخى از فقها، زنان باديه‌نشين و صحرا نشين را كه عادت بر پوشاندن خود ندارند را ملحق به اهل ذمه مى‌كنند؛ چون آنها نيز اگر نهى شوند دست از عادت خود بر نمى‌دارند، امّا مشكل است. بلكه ظاهر اين است كه در محل‌هايى آمد و شد اين زنان در آنجا ديده مى‌شود مانند روستاها و بازارها و ... و محل معامله آنان جايز است و بر مرد واجب نيست كه درونِ مكانها چشم خود را بپوشاند مگر اينكه ريبه در كار باشد.

مسأله ٢٨- براى كسى كه مى‌خواهد با زن يا دخترى ازدواج نمايد جايز است كه به او نگاه كند به شرطى كه به منظور لذّت نباشد هر چند كه بداند بعد از ديدن او خواه ناخواه لذت بردن حاصل مى‌شود. و همچنين بداند كه اگر او را ببيند اين احتمال دارد كه بصيرتش نسبت به او بيشتر مى‌شود و شرط سوم هم اين است كه در حال حاضر ازدواج با او ممكن باشد، پس نگاه كردن به زن شوهردار به قصد ازدواج بعد از طلاق و بيرون رفتن از عده جايز نيست. شرط چهارم اين است كه اين احتمال را بدهد كه زن به ازدواج با وى موافقت مى‌كند. بنابر اين به زنى كه دوست دارد با او ازدواج كند ولى احتمال مى‌دهد كه با او موافقت نمى‌كند، جايز نيست و احتياط آن است كه فقط به ديدن صورت و كف دو دست و موى سر او و ساير زيبايى‌هاى او بسنده نمايد هر چند كه اقوى جواز نگاه كردن به دستبند و ساير نقاط بدن به غير از عودت است، و نزديك‌تر به احتياط آن است كه او را از پشت لباسى نزديك ببيند همچنان كه بنابر اقوى و اگر نگوييم اقوى اين است كه فقط به زنى بايست نگاه كند كه مى‌خواهد با او ازدواج كند. پس اين جواز، در