رويش آن قدر ناچيز باشد كه فقط با دقت عقلى مى‌توان آن را تشخيص داد، كافى از محرميت نيست و هر گاه در اين كه رويش گوشت و ... قابل اعتناء هست يا نه و يا در اين شك داشته باشد كه آيا رويش گوشت تنها از شير حاصل شده يا نه؟ بايست به ديگر معيارها؛ يعنى زمان و عدد مراجعه نمايد.

مسأله ٤- در زمان شرط است كه در يك شبانه روز كودك فقط از آن شير خورده باشد ولى اگر كودك مريض شود و به او دارو بدهند و يا عطش داشته باشد و به او آب بدهند مضرّ به اين حالت نيست. مگر اينكه از حدود متعارف آن زيادتر باشد، در زمان در صورتى كه شير دادن را از وسط روز شروع كرده است كافى است تا فرداى همان روز در همان وقت به آن كودك شير بدهد؛ و همين كفايت مى‌كند.

مسأله ٥- عدد به چند شرط معتبر است: اوّل اينكه كودك هر زمان گرسنه شد شير بخورد و آن قدر سير شود كه خودش پستان را رها كند و فقط صرف اينكه پستان را در دهان او بگذارند و او نيز چند جرعه ناقص بخورد حساب نمى‌شود. حتى اگر چند بار اين گونه شير بخورد، بازهم يك بار محسوب نمى‌شود. بله، اگر كودك خود پستان را به دهان بگيرد و بعد از اينكه چند بار نوشيد براى اينكه تنفس نمايد و يا براى بازى با اسباب بازى‌هايش پستان را رها كرد همه آنهايى كه در چندين بار نوشيده يك شكم حساب مى‌گردد. دوم اينكه: پانزده دفعه متوالى پشت سر هم شير بخورد و در اين بين از شير زن ديگرى هم نخورد كه اگر سير شود بنابر اقوى اگر چند جرعه هم باشد بنابر احتياط كفايت نمى‌كند. بله اگر در بين اين پانزده دفعه، كودك لب خود را با شير زنى ديگر تر نمايد اين كار مضّر به اين توالى نيست، هم چنانكه فاصله شدن غير شير از خوراكى‌ها و نوشيدنى مضّر نيست هر چند كه به آن خوراكى تغذّى كرده باشد.

سوم اينكه كامل شدن اين پانزده رضعه (شكم) فقط از يك زن صورت گرفته باشد. پس اگر برخى را از يك زن و برخى ديگر را از يك زن ديگر بخورد باز هم محرميّت نمى‌آورد، حتى اگر شوهر هر دو زن يك نفر باشند. پس هيچ كدام از آن دو زن مادر طفل و شوهر او هم پدر آن طفل نمى‌شود. چهارم اينكه: شيرى كه خورده است از يك شوهر باشد، و صرف اينكه از يك زن باشد كافى نيست. پس اگر زنى هست باز كودكى را شير دهد و سپس شوهرش او را طلاق دهد، و او نيز يك شوهر ديگر انتخاب نمايد و از او باردار شود و هفت بار ديگر را از شير شوهر دوم بدون اينكه كودك از شير زنى ديگر خورده باشد، و در اين فاصله نيز كودك با ساير خوراكى‌ها سير شده باشد نيز، محرميت نمى‌آورد.

مسأله ٦- تمام آنچه كه ذكر شد شروط حرمت با شير دادن بود پس اگر يكى از آنها انجام‌