نفر شاهد عادل و زيرك و عارف به مواقع قصاص و شرايط آن هنگام اجراى قصاص حاضر سازد تا اگر در موقع اجراى قصاص و شرايط آن هنگام اجراى قصاص حاضر سازد تا اگر موقع اجراى قصاص بين قصاص‌گيرنده و بستگان قصاص شنونده نزاعى درگرفت شاهد صحنه باشند، و آلتى كه گيرنده قصاص مى‌خواهد با آن جانى به طور مثال به قتل برساند معاينه كنند تا مبادا مسموم باشد و موجب فساد بدن و قطعه قطعه شدن آن و باعث هتك حرمت او در هنگام غسل و دفن باشد، كه اگر معلوم شود آلت استعمال شده مسموم است و به چيزى آلوده است كه در قصاص مؤمن استعمال آن جايز نيست حاكم از استعمال آن جلوگيرى مى‌كند و اگر استعمال كرد او را تعزير مى‌نمايد.

مسأله ١٠- در قصاص عضو به كار بردن آلت مسموم كه باعث سرايت مى‌شود جايز نيست، و ولى دمى‌كه آن را به كار برده ضامن آسيب‌هايى است كه جانى ناحيه مسموميت آلت مى‌بيند، بنابراين اگر خود او يعنى استعمال كننده آن آلت در قصاص بداند كه سم آن غالباً مجروح را مى‌كشد و يا قصد كشتن او را دارد هر چند سمى‌كه در آن آلت به كار برده غالبا كشنده نيست قصاص مى‌شود، به اين معنى كه اگر شخص قصاص شده به خاطر سم آلت از دنيا رفت ورثه او حق دارند قصاص‌كننده را قصاص كنند و با همان آلت او را مجروح سازند و اگر خواستند چنين كنند بايد خود را آماده سازند بر اينكه اگر با آن مجروح سازند و اگر خواستند چنين كنند بايد خود را آماده سازند بر اينكه اگر يا آن آلت از قسم اول باشد يا از قسم دوم و با قصد كشتن، حال اگر در فرض اول كه قصد كشتن نداشته به طور تصادف مجروح با همان جراحت بميرد از آنجا كه قتل عمدى نبوده نصف ديه مقتول را بايد به او بدهد، و اگر زخمى‌كه زده به عضو ديگر جانى سرايت كند ولى به مرگ او نيانجامد ضامن آن جنايت است كه يا بايد ديه پرداخت كند و يا با شرايطى كه در محلش بيان شد قصاص شد.

مسأله ١١- در قصاص به قتل و به عضو جايز نيست آن را با آلتى كند كه باعث شكنجه و عذاب زائد جانى مى‌شود انجام دهد، به طور مثال گردن او را و يا عضو بدن او را با اره قطع كند كه اگر چنين كند هم گناه كرده و هم تعزير مى‌شود اما چيزى به عهده‌اش نمى‌آيد، پس جز با شمشير و امثال آن نبايد قصاص كرد و بعيد نيست، قصاص به وسيله آلتى كه آسان‌تر از شمشير است مثل شليك كردن گلوله بر مغز جانى و يا به وسيله اتصال به برق جايز باشد، و اگر قرار شد با شمشير قصاص شود بايد اكتفا كند بر زدن گردن جانى هر چند كه جنايت او با شمشير صورت نگرفته و به طور مثال مقتول را غرق كرده باشد يا سوزانده باشد يا سنگ بر او انداخته باشد، و مثله كردن او نيز جايز نيست.