جدايى از شوهر وقتى محقق مى‌شود كه هر دو فرزند را به دنيا آورد. پس بعد از به دنيا آوردن آن دو كودك شوهر مى‌تواند رجوع نمايد امّا ترك احتياط نشود. از طرف شوهر احتياط آن است كه عقد را هم بخواند و از طرف زن احتياط آن است كه تا فرزند ديگر را به دنيا نياورده به عقد شوهر در نيايد.

مسأله ٨- اگر زنى وطى به شبه گردد و حامله گردد، فرزندش ملحق به وطى كننده است حال يا به اين جهت كه شوهر كنار او نبوده است و يا به هر علّت ديگر. و آن‌گاه شوهرش طلاقش دهد. يا آن كه مردى همسرش را طلاق بدهد، و بعد از طلاق وطى به شبهه گردد و حامله شود؛ فرزند باز هم به وطى كننده ملحق است و زن بايد دوبار عده نگه دارد، يكى عده وطى به شبهه كه تمام شدن آن زائيدن است و ديگرى عده طلاق كه بعد از زائيدن آن كودك شروع مى‌شود، البته اين در صورتى است كه خون نفاس به زائيدن متصل باشد كه بعد از پاك شدن از نفاس سه حيض عده نگه مى‌دارد، و امّا اگر خون نفاسش متصل به زائيدن نباشد بلكه بين زائيدن و آمدن خون فاصله باشد آن فاصله يك طهر از سه طهر عده به حساب مى‌آيد حتى اگر اندك و يك لحظه باشد.

مسأله ٩- اگر زنى كه طلاق داده شده و آبستن است ادعا نمايد كه من وضع حمل كرده‌ام و عده‌ام بر سر آمده است و شوهر هم منكر آن باشد و يا به عكس شوهر ادعا نمايد كه تو وضع حمل كرده‌اى و ديگر در عدّه نيستى و زن منكر آن شود، و يا زن مدعى شود كه حامله است و مرد منكر آن شود، و يا زن مدعى شود كه حامله بوده و وضع حمل كرده است و مرد نيز منكر اين قضيه گردد. در تمام اين حالات، گفته زن قبول مى‌شود با قسم.

البته در خصوص باقى بودنش و با بيرون آمدن از آن، نه نسبت به آثار محل على‌الظاهر قول زن نسبت به آثار حمل غير آن چه گفته شد قبول نيست.

مسأله ١٠- اگر زن و شوهر هر دو قبول داشته باشند كه هم طلاق واقع شده است و هم وضع حمل صورت گرفته ولى در تقدم و تأخر آنها اختلاف بين آنها بيش آيد شوهر بگويد بعد از طلاق وضع حمل شده در نتيجه عده سر آمده است و زن بگويد من قبل از طلاق وضع حمل كرده‌ام و الآن در عده هستم. يا عكس اين قضيه باشد. بعيد نيست كه بگوييم كه در هر حال قول زن مقدّم است كه در يكى ادعا بقاء عده را مى‌كند و در ديگرى ادعاى بيرون شدن از آن را و اين تقديم قول زن را مطلق بدانيم يعنى چه در صورتى كه به تاريخ يكى از دو حادثه اتفاق داشته باشند يا نه.

مسأله ١١- اگر زن غير حامله را طلاق دهند و يا عقد نكاحش خود به خود فسخ شود اگر عادت حيض آن به طور منظم است يعنى در هر ماهى يك بار حيض مى‌شود واجب است تا سربار حيض نديد شوهر نكند، يعنى سه حيض عده نگه بدارد. و هم چنين است‌