مسأله ٩- منظور از غيرمنقول، آلات به كار رفته در بناء در حال مرگ مورث است، پس اگر قبل از مرگ او بنا خراب و اشجار قطع شده باشد آن آلات از غيرمنقول خارج شده و زن از آنها ارث مى‌برد و ديگر مشمول مسأله قبل نيست، و از جمله اموال منقول ميوه سردرخت و زراعت و بذر كاشته شده است و همچنين ديگ‌هاى بزرگ كه در دكان آشپزى‌ها و رنگرزى‌ها كار برده شده و ثابت گشته على الظاهر جزء اموال منقول است، همچنان كه على الظاهر دولاب و سايبان داربست جزء اموال غيرمنقول است.

مسأله ١٠- اقوى آن است كه زوجه مستحق قيمت است نه خود اعيان اما مى‌تواند سهم خود را از خود اعيان قبول كند يعنى اگر ورثه خواستند از اعيان بدهند جايز است قبول كند نه اينكه حق داشته باشد بگويد من سهم خود را از اعيان مى‌خواهم.

مسأله ١١- براى زوجه جايز نيست بدون رضايت ورثه در اعيانى كه قيمت آنها را مستحق شده تصرف كند و نزديك‌تر به احتياط آن است كه ورثه نيز تا زمانى كه قيمت آن را به زوجه ميت نداده‌اند بدون اذن او در آن تصرف نكنند.

مسأله ١٢- اگر پدر دخترى نابالغ و يا جد پدريش او را به عقد همسرى هم كفو درآورد به مهر المثل يا بيشتر از مهر المثل، اگر در همين حال شوهر فوت كند زوجه صغيره از او ارث مى‌برد و اگر زوجه فوت كند شوهر از او ارث مى‌برد، و همچنين در موردى كه زوج و زوجه هر دو صغيره و نابالغ باشند ولى آن دو يعنى پدر و جد پدرى آن دو را به عقد هم درآورده باشند نيز همين حكم جارى است، بلكه اگر تزويج به كفو به كمتر از مهر المثل هم باشد به شرطى كه مفسده‌اى در تزويج نباشد كفايت در توارث مى‌كند تا چه رسد به آنجا كه مصلحت هم داشته باشد، و همچنين است اگر حاكم در موردى كه تزويج صغيره برايش جايز است صغيره‌اى را تزويج كند كه برخى از مسائل آن كتاب نكاح بيان شد.

مسأله ١٣- در اين عصار ارث بردن به خاطر ولاء ابتلاء نيست از موارد سه گانه ارث به خاطر ولاء كه مورد ابتلاء باشد ولاء امامت باقى مى‌ماند، بنابراين اگر كسى از دنيا برود و وارثى از طبقه اول و دوم و سوم نداشته باشد و نيز وارثى به وسيله ولاء عتق و ضمان جريره نداشته باشد و برايش شوهرى هم نباشد ارث او به امام عليه السلام مى‌رسد، و اگر ميت شوهر باشد و وارث او منحصراً زوجه او باشد يك چهارم اموال او را به زوجه او مى‌دهند و بقيه اموال به امام عليه السلام مى‌رسد، و در عصر غيبت امام ولى عصر عجل الله تعالى فرجه اختيار اين‌گونه ارث‌ها مانند ساير اموالى كه متعلق به امام معصوم عليه السلام است به دست فقيه جامع شرايط است.