همچنين پسران و دختران نسبى آن زن خواهران و برادران كودك هستند. ولى اولاد رضاعى آن زن كه از شير شوهر ديگر آن شيرخورده‌اند براى اين كودك حرام نيستند زيرا يكى از شروط خواهر و برادر رضاعى شدن، وحدت شوهر صاحب شير است.

مسأله ٨- در حاصل شدن علاقه و خويشاوندى رضاعى، محرميّت كافى است كه شير دادن فى الجمله دخالتى داشته باشد؛ زيرا گاهى اين علاقه فقط به وسيله شير دادن و شير خوردن حاصل مى‌گردد بدون اينكه چيز ديگرى در آن دخالت نمايد مانند علاقه پدرى و مادرى و پسر بودن و دختر بودن كه بين شوهرى كه صاحب شير است و طفل شيرخوار و يا اين طفل و زنى كه آن را شير داده است حاصل مى‌گردد، در جايى كه فرض شود كه مرد و زنى كه كودك ما را شير مى‌دهند پدر و مادر رضاعى داشته باشند. پدر و مادر اين كودك نيز هستند و اين علاقه فقط و تنها از اين طريق يعنى شر خوردن حاصل مى‌گردد.

گاهى هم اين علاقه به وسيله شير حاصل مى‌شود و هم به وسيله نسب مانند علاقه برادرى كه بين كودك شيرخواره و اولاد نسبى مرد صاحب شير و اولاد نسبى زن صاحب شير حاصل مى‌گردد. به اين خاطر كه فرزندان آن از طريق ولادت با آنها نسبت دارند و برادرى و خواهرى آنها با آن طفل به سبب شير دادن و شير خوردن حاصل مى‌شود و آنها نيز برادران و خواهران رضاعى او هستند. به بيان كه نسبت بين دو انسان گاهى از اوقات به وسيله يك علاقه پديد مى‌آيد مثلًا نسبت حاصل ميان پدر و مادر يا فرزندش، و گاهى نيز به وسيله دو علاقه است مانند نسبت دو برادر كه به خاطر دو علاقه است، يكى اينكه اين برادر علاقه‌اى نسبت به پدر و مادرش دارد، و ديگر آنكه علاقه‌اى كه ديگر برادر با پدر و مادر دارد. و همچنين همانند علاقه‌اى ميان دو نفر ايجاد مى‌گردد به خاطر اوّلين جد آن دو نفر كه اين هم ناشى از دو علاقه است؛ يكى از علاقه‌اى كه او با پدرش دارد و علاقه‌اى پدرش با پدرش دارد. گاهى هم از سه علاقه نشأت مى‌گيرد مانند نسبتى كه بين دو نفر قرار است به خاطر اينكه در جدّ دوم با هم مشترك هستند و يا مانند نسبتى كه ميان او و عموى او برقرار است چون يك علاقه بين او با پدرش هست و يك علاقه هم بين پدرش با برادرش و اين سه علاقه باعث مى‌گردد كه آن مرد عمو مى‌شود. و هم چنين هر چقدر كه بالاتر رويم علّت يك نسبت متعدّد و بيشتر مى‌شود و همين طور هم هر چقدر كه پائين بياييم عدد علاقه‌ها كمتر مى‌شود. و اين كم و زياد شدن علائق تا جايى است كه برقرار شدن نسبت بين دو نفر متوقف برده علاقه يا بيشتر يا كمتر مى‌گردد. حالا كه معنى آن روشن گرديد، مى‌گوييم كه هر چه كه اين علاقه‌ها از طريق ولادت باشد، آن علاقه نسبى است و اگر همه آنها و يا برخى از آنها ولو يكى از ده علاقه رضاعى باشد، آن علاقه رضاعى است.