مسأله ٢- احتياط آن است كه در نكاح دائم ايجاب به لفظ انكَحتُ و يا زَوَّجْتُ اداء شود، پس با لفظ مَتَّعْتُ واقع نمى‌شود هر چند كه اگر بعد از متعت چيزى بياورد كه دلالت در عقد دائم نمايد شايد كفايت كند. امّا با لفظ بِعْتُ يعنى ناموس خود را به تو فروختم و يا وهبت يعنى به تو بخشيدم و يا ملّكتُ يعنى به تو تمليك كردم واقع نمى‌گردد پذيرفتن شوهر هم بايد به لفظ قبلتُ و يا رضيتُ باشد و در قبول لازم نيست كه تمامى متعلقات ايجاب را ذكر نمايد. و فقط كافى است بگويد قبلتُ. بنابر اين اگر وكيل زن به شوهر بگويد من موكّل خودم فلان خانم را در برابر فلان مهريه به نكاح تو در آوردم و شوهر تنها بگويد قبول كردم، كفايت مى‌كند و لازم نيست كه همه را بگويد.

مسأله ٣- هم انكحتُ و هم زوّجتُ به دو مفعول متعدّى مى‌شود. و بهتر آن است مفعول اوّل زوج و مفعول دوم زوجه قرار گيرد؛ دو يعنى مثلًا وكيل بگويد انكحت موكّلى يا انكحتكَ موكلّتى امّا عكس آن اگر بگويد انكحت موكلّتى من موكلّى نيز جايز است و هر دو كلمه از اين جهت مانند هم هست، هم مى‌تواند بدون حرف جرّ متعدّى شود و هم با حرف جر، پس مى‌تواند بگويد كه أنكحت زيداً هنداً و زوّجتُ زيداً هنداً و يا اينكه مى‌تواند بگويد انكحت هنداً من زيد و يا زوّجت هنداً من زيد و يا زوّجت هنداً من زيد و جايز است كه به جاى حرف مِن، لام به كار ببرد. البته به اين حسب مشهور است وگرنه غير اين هم استعمال مى‌گردد ليكن مأنوس و مشهور نيست.

مسأله ٤- عقد ازدواج گاهى به وسيله خود زن و مرد خوانده مى‌شود به اين معنى كه بعد از توافق بر سر مهريه مرد، زن را مورد خطاب قرار مى‌دهد و مى‌گويد خود را به نكاح تو در آوردم در مقابل همان مهريه‌اى كه معين كرديم و مرد هم بلافاصله مى‌گويد نكاح را قبول كردم با همان مهريه‌اى كه معلوم كرديم و يا اينكه زن مى‌تواند بگويد زوّجتك نفسى و يا زوجت نفسى منك و يا زوّجت نفسى لك على المهرالمعلوم و مرد هم در جوابش بگويد قبلت التزويج لنفسى على المهرالمعلوم و به همين نحو. گاهى هم عقد ازدواج به وسيله وكيل آن دو نفر خوانده مى‌شود يعنى بعد از مذاكرات و مشخص كردن مهريه هر يك وكيل خود را معين مى‌كنند. و اوّل وكيل مرد را خطاب قرار داده و مى‌گويد:

أنكحت موكّلك فلان موكلتى فلانه و يااينكه حرف مِن و يا لام مى‌آورد و مى‌گويد:

أنكحت من موكّلك فلان و يا أنكحت لموكّلك فلان على المهر المعلوم و وكيل مرد هم مى‌گويد قبلت النكاح لموكّلى على المهر المعلوم و يا قبلت النكاح لموكّلى هكذا. و يا به جاى كلمه انكحت، زوجّت را به كار مى‌برد و مى‌گويد: زوّجت موكّلى موكّلك و يا من موكّلك و يا لموكّلك فلان على المهر المعلوم و وكيل مرد هم در پاسخ مى‌گويد قبلت التزويج لموكّلى على المهر المعلوم و يا قبلت التزويج لموكّلى هكذا. گاهى اوقات هم‌